Ümit Özdağ’ın ikinci adı Propaganda, Örtülü Operasyon ve Enformasyon Savaşı adlı kitabını okudum. İlk olarak 2014 yılında yayımlanan bu kitap Propaganda, Psikolojik Savaş, Örtülü Operasyon ve Enformasyon Savaşı alt başlıklarıyla konuyu derinlemesine inceleyip örneklerle bizlere açıklamış.
Kitabın bana göre en büyük eksikliği (2026 yılına gelindiğinde) kitle iletişim araçlarının değişiminin çok da dikkate alınmamış olması. Halkları etkilemek için kullanılan kitle iletişim araçları ortaya çıktığında tek yönlüydüler. Örneğin Radyo ve Televizyon. (Bundan önce elbette fermanlar okunuyordu vs. yine tek yönlü iletişim vardı). Telgraf ve telefon ise belli başlı kişiler arasında iletişim sağlıyordu.
İnternet kavramının ilk ortaya çıkışında (www) (web 1.0 olarak da adlandırılır) hala tek yönlü iletişim vardı, kişiler görüşlerini bir sitede yayımlar etkileşim çok az olurdu. (BBS tabanlı portallar kısıtlı sayıda insanın erişimine açıktı.)
Web 2.0 olarak adlandırılan ve yavaş yavaş sosyal medya platformlarının ortaya çıktığı dönemde ise insanlar birçok forum oluşturdular, belli alanlarla ilgi alanında bulunan insanlar bir araya toplandı ve fikirleri tartışılmaya başlandı. Bu toplulukları kontrol etmek ve yönlendirmek yine de kolaydı.
Günümüzde ise twitter, facebook, instagram gibi hemen hemen her görüşten insanın kullandığı mecralarda ise bunu yapabilmek çok zor. Çünkü herkes her şeye yorum yapabiliyor, görüşlerini ifade edebiliyor ve daha fazla kişiye ulaşabiliyor.
Propaganda olarak başlayan olay aslında günümüzde farklı açılardan farklı yönlere doğru ilerlemektedir. Günümüzde “Hibrit Savaş” dönemindeyiz ve her gördüğümüze balıklama atlamak yerine sorgulamak ve doğru bilgiye kendi sorgulamalarımızla ulaşmak zorundayız. Bu tür yalan ve kötü amaçlı propagandadan etkilenmemek için bu kitabın okunmasını öneriyorum. Geçmişte kullanılmış tekniklerin bir bölümünü içeriyor.