Uzun bir zaman aradan sonra (2 yıldan fazla bir süreden sonra) yeniden Hüseyin Rahmi Gürpınar kitabı okumak iyi geldi. Daha önce kendisinin 10 kitabını okumuştum zaten sağ olsun İş Kültür Yayınları.
Gürpınar bu kitabında ilk eşi vefat eden bir kadının hortlayarak eşine ve sonra aldığı eşlere musallat olmasını anlatıyor. Anlatımında önceki kitaplarına göre bir değişiklik var ve bu değişiklik hoşuma gitti. Anlatıcı kendisi değil romanın içindeki karakterlerden birisi.
Kitapta İslam’ın erkeklere verdiği çok eşililik hakkını eleştiren ama sonunda bunu erkekler açısından tatlıya bağlayan bir tavrı var.
Kitapta kafa kurcalayan bir husus var aslında: gelinin babası ile spiritüalist arasında geçen bilimsel konularda bir anda roller değişiyor ve savunulan konular tam tersi bir konuma geçiyor. Sanırım kurgu buralarda eksik olmuş.
1912 yılında yazılan kitapta en ilgimi çeken konu ise ‘yabancıların’ yaptığı Robert Koleji oldu. Sürekli inşaatın devam ettiği, yabancılara imtiyazlar verildiği, Türklerin böyle bir okul yapmak istese önlerine bir sürü engel çıkarılacağı satır aralarında vurgulanmış. Bu da Osmanlı’nın son döneminde Türk halkına vermediği önemi gösteriyor.