Blog arşivini açıp baktım da bu Shakespeare’den okuduğum 7. kitap olmuş. Klasik İngiliz tiyatro eseri desem yalan olmaz. İngiliz eseri dediysem öyle abartılacak bir konusu yok bence, genel olarak İngiliz’lerin klasik entrikalarından başka bir şey değil.
Shakespeare ise bu tiyatroyu zaten geçmişte yazılmış bir olayı alarak İngiltere’ye uyarlamış ve muhtemelen yine önceki eserlerinde olduğu gibi Krala yalakalık yapmak için kullanmış.
Cymbeline İngiltere (Britanya diye geçiyor ama bilerek bu ifadeyi kullanıyorum) Kralıdır, Kraliçesi başkasından olan oğlunu kral yapabilmek için Kralın elinde kalan tek kızı ile evlendirmek için uğraşır. Kralın kızı ise köylünün biriyle evlenmiştir. Kraliçenin gazına gelip prensesin kocası Roma’ya sürgün edilir. Tabi bu sırada Kral’ın gerçek varisi olan 2 oğlu vardır onlar ise Galler civarında Prens olduklarını bilmeden yaşarlar.
İtalyanlar ile İngilizler savaşa tutuşur, İngilizler ne tesadüf ki prens olduklarını bilmeyen Prensler sayesinde hem Kral kurtulur hem de savaş kazanılır ama yine de Roma’ya vergi ödemeye devam ederler. Bir Shakespare klişesi olarak olayın tüm kahramanları son sahnede bir araya gelir ve düğüm çözülür.
İnnogen ve Posthumus’un aşk hikayesi cidden baymıştı beni. Posthumus’un iddiaya girmesi vs saçmalık ötesi bir durumdu. O yüzden o kısımları atladım hem de spoiler vermemiş oldum. 5 üzerinden 2’yi hak eden bir kitap. Yıllar önce almıştım diye okuyayım dedim…