Bir Kitabı okuyup bitirdiğimde arka kapağında yer alan bilgileri mutlaka okurum. Sağ alttaki isme dikkat etmeden ilk cümleyi okudum, iki, üç ve dördüncü cümleyi okuduktan sonra ismi gördüm ve boğazımda bir şey düğümlendi, tekrar ilk cümleyi okudum ve boğazımda bir şey düğümlendi.
“Ben Fikret’e yetişemedim.” ikinci cümle ise daha vurucuydu: “Onun sohbetinden istifade edemedim.”
Devamında Mustafa Kemal Atatürk bütün kitaplarını okuduğunu ve bir çoğunun da ezberinde olduğunu söylüyor ve Tevfik Fikret’i övüyor.
Sonra aklıma Tevfik Fikret’in iki şiiri geldi, okurken aklıma düşmüştü zaten bu şiirde yer alan fikirler bir yerden tanıdık geliyor diye: Yarın adlı şiiri “Bugünün Gençliğine” alt başlığıyla yayımlanmış, şiiri okuyunca aklıma doğrudan Atamın Gençliğe Hitabesi gelmişti. Atam Gençliğe Hitabeyi yazarken Tevfik Fikret’ten esinlenmiş olsa gerek…
Bir de Bir Kız Mektebi İçin adıyla şiir yayımlamış, Atatürk’ün Türk Kadını için yaptıklarını görse Tevfik Fikret de gururlanırdı ayaklarına kapanır teşekkürler eder, Atatürk de kendisini Çankaya Köşkü’ne davet eder alçak gönüllülükle fikirlerine danışırdı. Halbuki O Fikret’e yetişememişti ancak ezberindeki fikirlerinden istifade etmişti…