Böcüklü kitabından dolayı çok abartıldığını düşündüğüm Kafka’nın bir başka kitabını okudum. Klasik Baba-Oğul çatışmasını süslü bir dille yazdığı için edebi değer taşıyor. Kafka Babasıyla yüzleşmekten korktuğu için bu mektubu hiç postaya vermemiş… Çocukluğunda yaşadığı klasik baba-oğul çatışmalarından yara almış, psikolojisi bozulmuş, evlilik gibi bir kurumu kuramadığı için yer yer babasını suçlamış, onun seçtiğini babası istememiş, … Read more
Çek asıllı yazar Franz Kafka’nın “bana göre” aşırı abartılan bir kitabı. Ya da aşırı abartılan Kafka, bu kitap da arada kaynamış gibi. Aslında abartıdan kastım kitabın “edebi eser” olarak nitelendirilmesi, ama düşününce kısmen de haklılar gibi. Evet bu saçma girişten sonra kendi düşüncelerimi sıralayayım; Kitabı Ek’i hariç (Milena’nın Max Brod’a yazdığı mektuplar hariç) 3 ana … Read more
Türk Dil Kurumu aforizma sözünü şu şekide açıklar; Bir düşünceyi, bir duyguyu, bir ilkeyi kısa ve kesin bir biçimde anlatan, genellikle kim tarafından söylendiği bilinen özlü söz, vecize, ülger, kelamıkibar, aforizm, aforizma, motto: “Kitabındaki her bölümün başına seçkin düşünürlerin ve sanatçıların konuşma sanatına ilişkin özdeyişlerini koymuş.” – Haldun Taner Franz Kafka’nın da bir araya getirilen aforizmaları … Read more
Franz Kafka’nın “kahve içerken fotoğraf yükleyip beğeni kasmalık” kitabı, bir diğer Sabahattin Ali’nin Kürk Mantolu Madonna’sı tabi. Popüler olan şeylere normalde karşıyım ancak Kafka’nın böcekli kitabı popülariteyle reddolunacak bir kitap değil. Kahramanımız Gregor Samsa’nın öyküsünü okurken o psikolojiye girmek, sanki o acıları yaşıyormuş gibi hissetmek gerçekten ilginç bir durum. Bu hisleri size Zweig de çok … Read more